Bawat yugto ng pagtibok nitong aking puso,

Kakatwang damdamin ko sayo’y unti-unting lumalago,

Sa isipan kong itoy laging ikaw ang nakapako,

Na para bang kailanman ay di na maglalaho.

Ang kislap ng iyong mga matang parang nangungusap,

Bawat salita at sulyap mong kay sarap,

Mga labi mong mapula ang lagi kong hanap,

Kapag andyan kana ay para akong nasa ulap.

Ikaw ang kasama ko sa bawat kong panaginip,

Tanging ikaw lamang ang laman nitong aking pagiisip,

Bawat sandali na ika’y aing na*ta,

Puso ko’y napapasayaw sa sobra kong tuwa.

Oh bakit ba sadyang ganito ang damdamin?

Nadarama ko sayo’y di kailanman maamin,

Bakit ba sadyang mahalaga ka sa akin?

Kahit pagsuyo ko sayo’y di naman pansin.

Sana malaman mong ikaw ay aking iniibig,

Sana mapagtanto mo kahit di man galing sa aking bibig,

Na ang nadarama kong ito’y para lamang sa’yo sinta,

Na kahit sa pagpanaw ko’y tiyak kong kasama.

Di man kita  ma-antig niton’g akin’g

tula